Woensdag 5 mei (20.00 u.) – zondag 9 mei 2010 (16.00 u.)

Ervaring met zenmeditatie is noodzakelijk


Intensieve zenretraite
Nico Tydeman

In hun gedrag en omgang met hun leerlingen gedroegen de Ch’anmeesters zich als heuse dansers. Zij dansten het alledaagse bestaan. Niet gehinderd door een kunstzinnige opvatting, niet beducht om het verbeteren van zichzelf, zorgeloos over wijsheid of onwetendheid, lieten zij zich zien als iemand-van-hun-soort. Zij lachten, huilden, zongen, hielpen, vloekten. Zij toonden hun woede, ongeduld, vrees en jaloezie. Zij dansten naargelang de omstandigheden hen in beweging brachten. Een Ch’anmens is misschien geen ideaal, maar wellicht een waarachtig mens. En de Ch’anmeesters onderrichtten hun leerlingen deze waarachtigheid. Zij leerden hen de dansmeester te vinden in zichzelf. Maar de meester in ons is niet de held, de overwinnaar van het kwade. De meester in ons is degene die werkelijk zichzelf is, die zijn eigen karakter en persoon durft te geven en in een intieme relatie tot de omgeving wenst te staan. …. Daarom danst hij de gehele dag door. Maar hij danst in het duister. Niemand, ook hij zelf niet, weet waar de bewegingen vandaan komen. Niemand begrijpt zijn danspassen. Niemand kent het verhaal. Niemand weet wanneer het doek valt. (Uit: Dansen in het duister, blz. 140, 141)

ZEN - Sesshin
Verlichting is geen individuele ervaring, geen persoonlijk inzicht. Inzicht is noodzakelijk, een onmisbare voorwaarde. Maar Verlichting gaat een stap verder. Verlichting is dan ook geen gebeurtenis op het meditatiekussen. Verlichting is een bepaalde wijze van functioneren, een omgangsvorm. ... Verlichting als het uiteindelijke doel van leven en dood voltrekt zich tussen mensen. De diepste betekenis van het bestaan wordt niet gevonden in een persoonlijk inzicht, noch in diepzinnige kennis van zaken, maar ligt in de mogelijkheid van verlicht gedrag, de vaardigheid om bevrijdend te denken en te handelen. De hoogste zinvolheid van het leven schuilt in een verlossende wijze van communiceren. ... Verlichting is derhalve geen zaak van met en bij zichzelf kunnen zijn, alsof men het uiteindelijk toch nog goed met zichzelf getroffen heeft, verlichting is de kunst zo met anderen te verkeren dat er een relevant antwoord ontstaat op de diepste en pijnlijkste vragen. In Ch’an is er niet zozeer spraken van verlichte personen maar van verlicht gedrag. ( Uit: Dansen in het Duister, blz. 106, 108, 109)

Begeleiding
Nico Tydeman Sensei studeerde theologie in Nijmegen en kreeg zijn eerste zenonderricht bij Karlfried Dürkheim. Hij volgde zentraining bij Baker Roshi te San Francisco en bij Thich Nhat Hanh. Sinds 1983 is hij leerling van Genpo Roshi.
Bij uitgeverij Karnak verscheen van Nico Tydeman Zitten, de Praktijk van Zen (1980); Vormen van Oneindige Leegte (1990); Een Commentaar op de Plaatjes van de Os (1991) en bij de uitgeverij Asoka Dansen in het Duister; Een Proeve van Spiritualiteit (1999) en Koan – Contemplatie op Woorden en Gebaren (2005). Op 16 januari ontving Nico Tydeman Dharma-transmissie van zijn leraar Genpo Merzel Roshi.